2012 yapımı Sinister, modern korku sinemasının en etkileyici örneklerinden biri olarak karşımıza çıkıyor. Scott Derrickson'ın yönettiği film, gerçek suç yazarlığı yapan Ellison Oswalt'ın (Ethan Hawke) ailesiyle birlikte taşındığı yeni evinde, tavan arasında bulduğu bir kutu eski Super 8 filmle başlayan kabusu anlatıyor. Bu filmler, görünüşte aile cinayetlerini konu alıyor ancak derinlemesine incelendiğinde, 1960'lara uzanan ve tanınmayan bir seri katilin izlerini taşıyor.

Ethan Hawke, kariyerinin en güçlü performanslarından birini sergileyerek, takıntılı bir yazarın yavaş yavaş çıldırmasını inandırıcı bir şekilde yansıtıyor. Karakterinin ailesiyle ilişkisindeki gerilim ve suçluluk duygusu, filmin korku öğelerini besleyen önemli bir unsur. Juliet Rylance'ın canlandırdığı eş Tracy karakteri ise, ailenin dağılma noktasına gelişindeki trajik süreci başarıyla temsil ediyor.

Sinister'ın en dikkat çekici yanı, geleneksel 'jump scare' tekniklerine fazla bel bağlamadan, izleyicide derin bir gerilim ve rahatsızlık hissi yaratabilmesi. Filmlerdeki görüntülerin rahatsız edici atmosferi, Christopher Young'ın unutulmaz müzikleriyle birleşerek, izleyiciyi filmin sonuna kadar ekrana kilitlemeyi başarıyor. Pagan mitolojisinden esinlenen Bughuul karakteri, korku sinemasına yeni bir kötücül figür kazandırmıştır.

Sinister izlemek isteyenler için film, sadece korku öğeleriyle değil, aile dinamikleri, sanatsal takıntıların tehlikeleri ve geçmişin bugüne nasıl musallat olabileceği temalarıyla da düşündürüyor. Görsel estetiği, oyunculuk performansları ve sarsıcı finaliyle, gerilim ve korku türünde kaliteli bir deneyim arayan herkesin listesinde olması gereken bir yapım.