Woody Allen'ın hem yönetmenliğini hem de başrolünü üstlendiği 1979 yapımı Manhattan, New York şehrinin siyah-beyaz ve büyüleyici görüntüleri eşliğinde, modern ilişkilerin karmaşıklığını derinlemesine işleyen bir başyapıttır. Film, boşanmış bir televizyon yazarı olan Isaac Davis'in (Woody Allen) hayatını merkezine alır. Isaac, genç bir kız olan Tracy (Mariel Hemingway) ile çıkmaya başlar, ancak en yakın arkadaşı Yale'nin (Michael Murphy) metresi Mary (Diane Keaton) ile tanıştıktan sonra duygusal dünyası altüst olur. Bu dörtlü ilişki ağı, sadakat, olgunluk, entelektüellik ve aşkın doğası gibi temaları Allen'a özgü keskin diyaloglar ve mizahi dokunuşlarla sorgular.

Oyuncu performansları filmin bel kemiğini oluşturur. Woody Allen, nevrotik ve kendini sorgulayan karakterini ikonik bir şekilde canlandırırken, Diane Keaton kararsız ve entelektüel Mary rolüyle mükemmel bir karşıtlık sunar. Genç Mariel Hemingway'in performansı ise saflık ve bilgelik arasındaki dengede etkileyicidir. Gordon Willis'in siyah-beyaz sinematografisi, şehri sadece bir mekan değil, adeta bir karakter haline getirir ve filmin romantik-melankolik atmosferine derinlik katar.

Manhattan izlemek için birçok neden var. Sadece bir dönem komedisi değil, insan ilişkilerine dair zamanı aşan bir incelemedir. Woody Allen'ın senaryosu, mizah ile dramı olağanüstü bir dengeyle harmanlar. Gershwin'in müzikleriyle bezenmiş bu film, aşkın ve hayatın anlamını arayan herkesin kendinden bir parça bulabileceği, samimi ve düşündürücü bir deneyim sunar. New York'un büyüsü ve unutulmaz karakterleriyle, tekrar tekrar izlenesi bir klasiktir.