Christiane F., 1981 yapımı ve Batı Almanya sinemasının en çarpıcı gerçek hikayelerinden birini beyazperdeye taşıyan bir başyapıttır. Film, 1970'lerin Berlin'inde, henüz 14 yaşındaki Christiane'nin, sıradan bir gençlikten uyuşturucu bağımlılığının karanlık labirentlerine sürüklenişini belgesel bir gerçeklikle izleyiciye sunar. Christiane'nin hikayesi, sadece bir bireyin çöküşünü değil, aynı zamanda bir dönemin sosyal yaralarını ve gençliği tehdit eden tehlikeleri de perdeye yansıtır.

Uli Edel'in ustaca yönetmenliği, filme rahatsız edici bir otantiklik kazandırır. Berlin'in gösterişli diskoları ile sefil istasyon tuvaletleri arasındaki tezat, karakterlerin içinde bulunduğu psikolojik çöküşü güçlü bir şekilde vurgular. Başroldeki Natja Brunckhorst, Christiane F.'yi canlandırırken inanılmaz bir naiflik ve çaresizlik sergiler. Performansı o kadar gerçekçidir ki, izleyiciyi karakterin acılarına ve yalnızlığına ortak eder. Thomas Haustein'in canlandırdığı Detlef ise, bu karanlık dünyanın bir diğer trajik kurbanı olarak hafızalara kazınır.

Film, sadece uyuşturucunun fiziksel tahribatını değil, aile ilişkilerindeki kopuklukları, arkadaşlığın sınırlarını ve umudun nasıl tükendiğini de derinlemesine işler. David Bowie'nin efsanevi müzikleri, hikayenin atmosferini tamamlayan önemli bir unsurdur. Christiane F. izlenmesi gereken bir filmdir çünkü sadece geçmişe değil, günümüzde de geçerliliğini koruyan toplumsal bir sorunu, yargılamadan ve sansürlemeden, olduğu gibi gösterir. Seyirciyi rahatsız etmeyi, düşündürmeyi ve bu tür gerçek hikayelerin tekrarlanmaması için bir uyarı niteliği taşımayı başarır.